East Thrace

Θρακιώτικη Μουσική: δείτε και ακούστε!

neoellines — Tue, 01 Apr 2008 00:06:28 +0000

Χρόνης Αηδονίδης

Mπαϊντούσκα

Ανατολική Ρωμυλία: Τσέστος

Ζωναράδικος

Συγκαθιστός

Τσανάκαλε: γκάϊντα

Αρχαία Ελληνική Μουσική: ακούστε την!

neoellines — Mon, 31 Mar 2008 23:46:23 +0000

Ξύλινος αυλός

Eλληνιστικός αυλός

Ελληνιστικός αυλός: συριγμός

Κιθάρα: επίκληση στη μούσα

ΠOΡΤΡΕΤΑ : H Θρακιώτισα ποιήτρια Βούλα Αρβανιτίδου…

neoellines — Mon, 31 Mar 2008 22:59:53 +0000

Η ποιήτρια Βούλα Αρβανιτίδου δεν μπορεί να περιγραφεί με μία περίληψη της ζωής και του έργου της. Δεν θα της άρεσε να τη “στριμώξει” κανείς μέσα σε μία παράγραφο και χιλιοειπωμένες ,γραμματικοσυντακτικά τυποποιημένες προτάσεις ενός οπισθόφυλλου . Νομίζω ότι δεν της αρέσει καν να φέρει την “ταμπέλα ” της ποιήτριας. Γιατί είναι απλά η ζωή της. Είναι η Βούλα η ποιήτρια και όχι η ποιήτρια Βούλα.

Αυτό το εισπράττει κανείς άμεσα, πριν καν της μιλήσει. Όταν αντικρίζει ένα πρόσωπο νεανικό, που φέρει φως και εκπέμπει ευαισθησία και ενέργεια. Η γλώσσα που μιλά δε μυρίζει ναφθαλίνη. Δεν κρύβεται πίσω από το γραφείο και τη λάμπα της . Η ποίησή της δεν δεν προίσταται της προσωπικότητάς της. Μάλλον συμβαίνει το αντίθετο…Και αυτό γιατί δεν δημιουργεί ποίηση για να αναγνωριστεί ως τεχνικά άρτια ποιήτρια – αν και διόλου δεν υστερεί στην τεχνική.

Όταν σου μιλάει , σε ακουμπά στον ώμο και στρέφεται προς το μέρος σου, σαν να θέλει να αγκαλιάσει το πρόσωπό σου. Έχει το δικό της εκδοτικό οίκο, τον “Πάραλο”. Είναι μέλος της Ένωσης Γυναικών Θράκης “Δόμνα Βισβίζη” και , αν δεν ανακαλύψεις μόνος σου ότι είναι ποιήτρια, σχηματίζεις οπωσδήποτε την εντύπωση ότι είναι ένας ξεχωριστός άνθρωπος.

Η πρωτομαγιά των παιδικών μου χρόνων στη Θράκη (1)

neoellines — Wed, 12 Mar 2008 00:41:14 +0000

Τα παιδικά μου χρόνια… Φτώχεια, ανέχεια, γκρίνια , αλλά συνάμα τόσο ανέμελα.Νομίζω πως η φύση, το θρακικό παχύ χώμα, μας έδινε ενέργεια, ώστε να χοροπηδάμε σαν μανιασμένα εγώ και τα αδέρφια μου, με τη γεύση λίγων ελιών και κανενός κομματιού μπουγάτσας να χαιδεύει τον ουρανίσκο μας.

Τα παιδιά μαζευόμασταν στην πλατεία και παίζαμε ώρες ολόκληρες το”τσιλμπούρι”. Οι θειοι μας απειλούσαν ότι θα μας πάρουν στο κυνήγι με την “παλούκα”, σαν τρυπώναμε στις αυλές για να κρυφτούμε, ποδοπατώντας τα κοκολυθάκια και τις πατάτες , πάνω στην αγωνία μας να ξεφύγουμε από την αντίπαλη ομάδα που μας κυνηγούσε. Υπέρτατος σκοπός ήταν η πόρθηση του κάστρου του αντιπάλου, μιας μαρμάρινης, χοντροκομμένης , άμορφης μάζας που μας αποκάλυψε μια μέρα ένας χοντρός κύριος, με ύφος πρωτευουσιάνικο και επαρχιώτικη προφορά , τραβώντας ένα καραβόπανο με καμάρι. Μέχρι και ο Κυρ Μπάμπης η “κρασοκανάτα” έβαλε εκείνη τη μέρα τα καλά του.

Ήτανε λέει ένα μνημείο για τους Θρακιώτες αγωνιστές του ’40. Αυτή η φήμη , που κρυφακούσαμε στα μασάλια των γυναικών, μας έκανε στην αρχή περισσότερο να το φοβόμαστε, παρά να το σεβόμαστε: “Νίτσα, βρε συ! Θα πεταχτεί κανένας “αγωνιστής” και θα σε αρπάξει από το λαιμό που βρίζεις έτσι μπροστά του!Έλα εδώ, φύγε από κει! Εεεε , σου μιλάμε!”.

Με τον καιρό βέβαια λόγω των φυσικών αναγκών μας ,μετά από τόσες ώρες παιχνιδιού, τρεξίματος και γέλιων, και τα σπίτια μερικών από εμάς να βρίσκονται στην άλλη άκρη του χωριού , το δίμετρο σαν μενίρ μαρμάρινο εξόγκωμα το ονομάσαμε Έβρο, γιατί τα αγόρια κατουρούσαν πάνω στην πίσω πλευρά του, σχηματίζοντας, τι περίεργο, κίτρινους ιριδισμούς στο λευκό μάρμαρο. Αν το κοίταγες συγκεντρωμένος για λίγα λεπτά μπορούσες όντως να δεις το Δέλτα του Έβρου να σχηματίζεται πάνω στο λευκό καμβά.Ήταν αδιαμφισβήτητα ένας Έβρος με τα όλα του…….

Σύλλογος Γυναικών Θράκης “Δόμνα Βισβίζη”: Επίτευξη Ανέγερσης προτομής της Δόμνας Βισβίζη

neoellines — Tue, 11 Mar 2008 01:43:34 +0000

Η Δόμνα Βισβίζη γεννήθηκε στον Αίνο της Θράκης το 1783. Παντρεύτηκε τον Αντώνιο (Χατζη-Αντώνη), πλούσιο πλοίαρχο και εφοπλιστή από τον Αίνο. Ο καπετάν Βισβίζης, γενναίος και ενθουσιώδης πατριώτης, μυήθηκε νωρίς στη Φιλική Εταιρία και προσέφερε πολλά χρήματα για την Επανάσταση. Συμμετείχε σε αρκετές ναυμαχίες μαζί με τη Δόμνα και τα πέντε παιδιά τους. Το πλοίο τους ήταν η «Καλομοίρα» με 140 άντρες και 16 κανόνια. Όταν ο άντρας της έπεσε νεκρός σε μια εκστρατεία στην Αγία Μαρίνα, η Δόμνα με θάρρος ανέλαβε τη διακυβέρνηση της «Καλομοίρας» και εξακολούθησε τον αγώνα. Η γενναία καπετάνισσα επί τρία χρόνια συμμετείχε σε εκστρατείες με το πλοίο της και ύστερα δώρισε την «Καλομοίρα» στο κράτος. Η Δόμνα έζησε δύσκολα χρόνια στην Ύδρα και τη Σύρο, μαζί με τα παιδιά της. Πέθανε το 1850

21.06.2005

Aποκαλυπτήρια της προτομής της ηρωίδας Δόμνας Βισβίζη με την πρωτοβουλία της Ένωσης Γυναικών Θράκης «Δόμνα Βισβίζη»

Αποδίδοντας τη δέουσα τιμή στη Θρακιώτισσα ηρωίδα της εθνικής παλιγγενεσίας του 1821 Δόμνας Χ’Αντώνη Βισβίζη, η βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ροδόπης Χρύσα Μανωλιά παραβρέθηκε στην τελετή των αποκαλυπτηρίων της προτομής που στήθηκε στη μνήμη της στο πεδίο του Άρεως, στη λεωφόρο Ηρώων 1821.

Η σχετική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε από την Ένωση Γυναικών Θράκης «Δόμνα Χατζήαντώνη Βισβίζη» σε συνεργασία με τη Ν.Α. Αθηνών-Πειραιά και τελούσε υπό την αιγίδα της βουλής των Ελλήνων.

Τα αποκαλυπτήρια έκανε η πρόεδρος της Βουλής Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη. Την τελετή τίμησαν με την παρουσία τους βουλευτές, η πρόεδρος της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Αθηνών – Πειραιά Φώφη Γεννηματά, ο νομάρχης Ροδόπης, εκπρόσωποι φορέων απ’ όλους τους νομούς της Θράκης και πλήθος από Θρακιώτες και Θρακιώτισσες που διαμένουν στην Αθήνα.

Στο τέλος της εκδήλωσης η κ. Μανωλιά αναφέρθηκε στην εθνική σημασία που έχει η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και η επίσημη αναγνώριση της πολιτείας για τη μεγάλη προσφορά της Θρακιώτισσας Δόμνας Χ’Αντώνη Βισβίζη στον αγώνα του 1821 για την παλιγγενεσία της πατρίδας μας.

«Αποτελεί εκπλήρωση ενός ιστορικού χρέους που έχει η πολιτεία, που έχουν οι Θρακιώτες, απέναντι σε μια γυναίκα γνήσιο τέκνο της Θράκης που έδωσε τα πάντα για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Από σήμερα η προτομή της Δόμνας Χ’Αντώνη Βισβίζη βρίσκεται μέσα στη καρδιά της Αθήνας, στη λεωφόρο των Ηρώων του 1821, στο πεδίο του Άρεως.

Η ίδια η Δόμνα βρίσκεται μέσα στη καρδιά όλων των Θρακιωτών και όλων των Ελλήνων, για να θυμίζει στις μεταγενέστερες γενιές την προσφορά της Θράκης στον αγώνα για την εθνική μας παλιγγενεσία, για να αποτελεί φωτεινό παράδειγμα του χρέους που έχουμε όλοι μας απέναντι στην πατρίδα μας».